ධරණි ලංකා

සියක් සියොතුන් හඩින් ලෝ තල

එකලු කළ

ඒ මෙලක් දිවයින

සදා වැජඹෙන සක් නදින්

ධරණි මව් තල

සදා වැජඹේවා.....

ලෝ පුරා

මුතුවක් ලෙසින්

සූර විරුකම් දක්වමින්

ගෙවා ආ ශතවසර මෙන්

මතු දිනෙත් අභිතේජසින්

සදා වැජඹේවා.....

වරුසාව

සරතැස නිවන

ආලය වැඩෙන

සෝ තැවුල් මඩින

ඉමක් නොපෙනෙන

දිය වරුසාව

ජීවිතය

ආදරය

සාගරය

විරහව

පරතෙරය

සංස්කාරය

මුලාව

ජීවිතය

අනියතය

තණ්හාව

දරු දුක

අරුණෝදයේ පොඩි පුතු මැලවිලා ගිහින් 

සැමියා නොමැති ඇය අසරණ වෙලා ඉතින් 

කුමක් කරම් නොදනිත්  ඈ අසරණයකි ඉතින් 

අතමිට මාරු කාසි සොයයි පිං කැටයෙන් 

බසයේ සිතුවිලි

දහසක්දෙනා එන යන

මේ 

බස් රථය

කාලය නොවරදව

දුවනවා

ටර්න් එක

සීටීබී ප්‍රයිවට් ඔය මොන බසයත්

යන්නේ පිඹගෙන

ජීවිත

සල්ලි 

සොයන්

මව් කැලණිය

අත් පා පොඩි

දැඩි වන විට

ළමා ළපටි

මෝරන විට

සිහින මාළිගා එමට ය

සිප් සයුරේ

පරතෙර වෙත

ඊයක් ලෙස

දිව යන්නට

අපෙ

සරසවි

මව්

කැලණිය

අත් වාරුව වී

නොමද ව

දහසක් නෙතු

පාදයි

ඇගෙ

සිප්

රුහිරෙන්